فقدان

سلاخی زار می گریست

به قناری کوچکی دل باخته بود....

"... چرا که این نوشته برایم یادآور روزهای قشنگی است که دیگر هرگز برایم تکرار نخواهند شد؛ یادآور روزهای قشنگی که با "او" بودم؛ با او که به گفته ی قسمتی از کتاب، با ارزش ترین چیز یک عشق را به من هدیه داد : " فقدان "...

البته دیگر از نبودنش دلگیر نیستم و به آن عادت کرده ام؛ حتی وقتی خوب به این فقدان فکر میکنم، میبینم که چیزهای زیادی هم از آن یاد گرفته ام: آری من یاد گرفته ام که هیچ فرقی نمیکند چقدر خوب و وفادار باشم، زیرا همیشه کسانی هستند که لیاقتش را ندارند . . .

صد بار شدم عاشق و مردم صد بار

تابوت خودم به گور بردم صد بار

من غره از این که صد نفر گول زدم

دل غافل از ان که گول خوردم صد بار

مقدمه ای از کتاب " فراتر از بودن" نوشته کریستین بوبن به ترجمه حبیب گوهری راد

هستم برای همیشه...