به یاد ماندنی تر از یک روز عادی

امروز
چه روز باحالى بود
اول اينكه
اولين مريضمو تو بخش تشخيص ديدم
يه خانوم حدود ٥٠ ساله كه بخاطر درد شديدش اومده بود همه دندوناشو بكشه و پروتز بذاره

راستش تا قبل اينكه پروندشو بگيرم دستم همه دست و پام ميلرزيد ولى بعد كه نشستم بغلش هيستورى بگيرم يه حس و حال خيلى خوبى داشتم و سعى ميكردم به مريض هم منتقلش كنم.

در نهايت اينكه حس بى تجربگى شديدى كردم امروز، يه طورى كه انگار صفر كيلومترم
كه خوب هستم ديگه :))

خدايا خودت كمك كن تا ته اش
تو كه ميدونى همه خواستم گرفتن دست بنده هاته
علم و توان شو بده لطفا
و تا اخر همينو تنها هدف كار و زندگيم قرار بده
نه فقط من، كه واسه همه

بريم سراغ اتفاق دوم
با حدود يه ماه تأخير، يه كادوى تولد خيليييييى خوشگل گرفتم، از يه رفيقِ شفيقِ عزيزدلِ دوست داشتنىِ يدونه امممم
مرسى ازش فقط
يه ادمايى معجزه ان تو زندگى هامون
واقعنااا
هرلحظه از رفاقت مون يه خوشى تكرارنشديه
مرسى از خدا
ب اميد ابدى بودن حال خوب مون
و رفاقت خوشگلمون

و سومين اتفاق
كه اذين بانو رو عروس كرديم رفت
رفيق دو و نيم ساله ى دانشگاه
با اينكه قدمت رفاقت مون كوتاهه ولى روزاى زيادى رو باهم گذرونديم
تو روزاى سخت و روزاى خوب
خيلى ذوق زده شدم براش
تبريك ميگم به هر دوشون
هم اذين عزيزم و هم آرمين خان
ايشالا هميشه خوش و خوشبخت باشن كنار هم
كلى حال خوب و سلامتى و لبخند
آرزومندشونم

خدايا
هر روزمون رو پر كن از لحظه هاى ناب زندگى
كه بفهميم قدر اين عمر كوتاه و كنار هم بودن رو
و
مرسى كه همه جوره حواست بهمونه
عاشقتم

هستم برای همیشه...