سرپا میمونم تا تو پیشمی

الهی شکر که امتحانات ترم 8 هم ختم بخیر شد و دیروز انتخاب واحد کردم و شدم سال پنجمی.خوشحال و شاکرم که درمیانه ی اصلی ترین ارزوی روزای نوجوونی ام، دارم غلط میزنم.

خدایا همین که میخوام لب باز کنم به درخواست هایی که یه بوی نم گرفته ی گلایه ای هم به خودشون گرفتن، تصمیم میگیرم به رسم ادب با ستایش و شکرگزاریت اغاز کنم.همینکه شرو میکنم نعمتات دونه دونه میان  جلو چشام و تا تکون بخورم عشق بین مون گل میندازه و غرق میشم تو محبت و خوبی هات.اون وقته که ترجیح میدم بیخیال گیر و گرفتها و گلایه ها بشم و همرو مثل همیشه بسپارم دست خودت

عشق ترین

عزیزترین

لطیف ترین

ببین اخه؛ با کلی حرف اومده بودم بنویسم باز دلبری کردی و حرفام موند :)) این روزا یطوری شده که حس میکنم سرعت رشد و تجربه کردن و بزرگ شدنم فوق العاده زده بالا.اتفاقای عجیب، ادمای جدید، اومدن ها و رفتن هایی که نمیشه اسم شونو اتفاق گذاشت...نمیدونم، ولی زندگی همچنان داره درس میده و سخت گیری میکنه...

مهم نیست، یعنی هستااا ولی

تا زمانی که تو رو دارم مطمئنم "اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد" منو تو خدایاجان " بهم سازیم و بنیادش بر اندازیم" 

هستم برای همیشه...