Emil

مرگ

باز هم تکراری ترین اتفاقی که کمترین تاثیرش مشوش کردن مونه

نتونستم ننویسم

نتونستم نبینم و حواسمو پرت کنم

امیل جوان

با هزاران ارزو

الان تو اسموناست...

چقدر عجیب... نمیدونم خوش بحالش که خلاص شد از غم و سختی هایی که تو مسیرش بوده یا ای وای به تمام قشنگی هایی که میتونست بچشه ولی فرصتش تمام شد...

چقدر عجیب... که نه موقع به دنیا اومدن مون اختیار و انتخابی داریم و نه موقع مرگ مون !

تنها انتخاب مون، عکس العمل هاییه که تو سیستم زندگی میتونیم از خودمون نشون بدیم.سیستمی که برای درصد غیر قابل اجحافی ازش، باز هم هیچ انتخاب و اختیاری نداریم...!

ولی خدایا، این سیستم گریزناپذیر زندگی، مدبری چون تو در دلش داره که با بی جواب موندن تمام اشفتگی هامون میشه که با منطق نصفه و نیمه مون دلخوش کنیم به تویی که پاسخ همه نقص ها و ندونسته هایی

با همه این اوصاف

نمیشه حال دل رو ندید و نفهمید.شام امشب، شام رفتن تو بود امیل عزیز

عمیقا غمگینیم و متاثر

امید که اروم بخوابی...

هستم برای همیشه...